Reflectiekamer

Een reflectiekamer faciliteert op verschillende wijzen reflectie met geïnteresseerde burgers, koppels, zwangere vrouwen, artsen, mensen met een beperking, journalisten, wetenschappers, filosofen, kunstenaars, ethici, …

Medische innovaties zoals de NIP-test biedt kansen en mogelijkheden, maar stellen mens en maatschappij ook voor nieuwe moeilijke (ethische) vragen.

Wat is het perfecte kind? In welke maatschappij willen we leven? In welke mate kunnen we leven met beperkingen? Kunnen we kiezen om ze te aanvaarden? Wat na een positieve NIP-test? Hoe moet het zijn om zo’n beslissing te moeten nemen? Hoe doe je dat? Neem je die beslissing alleen of probeer je toch met je partner tot een gezamenlijke beslissing te komen? Wat is de invloed van het maatschappelijke discours op de beslissing? Hoe ga je verder na de keuze?

Een reflectiekamer is …

  • Een uitwisseling van meningen, visies en ervaringen zonder oordelen. Het gaat niet over voor of tegen.
  • Een open dialoog waar het streven naar inzicht centraal staat, niet gelijkhebberij. De realiteit heeft immers zoveel complexe kanten.
  • De instrumenten zijn het eigen denken, eigen ervaringen en verwondering voor elkaars inzichten.

Er werden diverse reflectietafels op touw gezet in samenwerking met lokale actoren, culturele verenigingen, hogescholen en universiteiten, organisaties voor personen met een beperking, etc. … 

© Bloedtest – Vergeten foliumzuur te slikken – Ted Oonk, Milou Abel & Monicque Smallegange-Van der Zee