Nancy heeft een beperking aan haar knie!

Wit.h te gast bij Guislain.

Met gans ons team naar Gent. Het wordt stilaan een gewoonte. Wanneer we met Wit.h van het grote pand op de wijk Overleie verhuisden naar het bescheiden winkelpand in het stadscentrum van Kortrijk, was het voor veel mensen verward hoe dit kon werken? De bedoeling was van meet af aan om onze ateliers en tentoonstellingen te arrangeren samen met partners en ook telkens op een andere plek. Ik zelf begreep het ook niet goed maar het idee om ergens te gast zijn, is wel uitnodigend. Vooral wanneer we dan kunstenaars met een beperking mee naar binnen smokkelen. Let wel, we zijn geen nomaden of een rondtrekkend circus hé. In tegendeel, de verbinding met de gastheer is voor ons noodzakelijk.
Twee jaar werken we nu samen met het dr. Guislain museum in Gent aan het project Bloedtest en de finale komt in zicht.

Morrelen aan ons DNA

Vandaag versieren de deelnemende kunstenaarscollectieven elkaar. Elk krijgt tijd zijn werkwijze en product uiteen te zetten.
Ik ken intussen de weg in het museum en kan feilloos alle technische zaken tijdig in orde brengen. Even vergeten de perculator op te zetten waardoor de koffie wat later kwam, maar geen nood: velen waren later.
Voor Wit.h werk ik al vele jaren maar een project met een boodschap en een uitgestrektheid van Bloedtest heb ik nooit eerder meegemaakt. Ademloos luister ik naar de kunstenaars, men noemt ze hier Camerata Artista, die op een eigenzinnige wijze met dit thema omgaan. Verbaasd merk ik hoe ons team en dat van Guislain een geheel smeedt van die vele onderdelen. De Walking Opera is ontluisterend boeiend. De conversatie over de maakbare mens en de gevolgen van de Niptest toont de complexiteit aan. In stilte wens ik dat het allemaal niet bestaat maar de realiteit is dat de mens niet kan stil zitten hé. Wetenschappers kunnen nu al morrelen aan ons DNA. Ik kom er ongerust van.

Niemand is perfect.

De dag verloopt supervlot. De luisterbereidheid ligt erg hoog, en er wordt regelmatig ferm gelachen. De gesprekken worden ondersteund door de projectie van beelden en filmpjes op groot scherm. Een aantal kunstenaars presenteren een kleine performance. Ook bijzonder hoe een aantal kunstenaars met een beperking met weinig woorden ontzettend veel kunnen zeggen. Arnaud bijvoorbeeld, staat op, neemt zijn tekst, de micro, schraapt zijn keel en leest dan heel minutieus een zin voor, patat erop! Of Laurence die wanneer onze artsitiek leider over de Chinese wetenschappers spreekt, hem onderbreekt om een tekening te tonen waarin ze chineese ondertitels heeft gebruikt. Of Franky die welgemeend zegt: niemand is perfect!

Groeten van de suppoost met
knieprobleem

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *