500 TON PATRICK DEWAEL

Klaus Compagnie

LIBRE PELIGROSO THIBORON en een 500 TON wegende PATRICK DEWAEL. Dit opschrift in zwarte alcoholstift raakt kant noch wal. Maar het plaagt me en daagt me uit om hier te blijven hangen. De absurde tekst werd net in één beweging neergeschreven en nestelt zich tussen de vele groteske figuren op het schilderij in wording. De aanstekelige lach van hij die de tekst verzon en neerschreef, galmt nog na. Het is alsof hij, Klaus Compagnie, steeds weer uitbundig geniet van elke ingeving, van elke artistieke daad. En dat lijkt hier alleen maar versterkt te worden door de aanwezigheid van Tom Poelmans.

Twee opmerkelijke leeuwen

Ik ben hier op vrijwillige basis vandaag. Mijn vrije dag offerde ik spontaan op voor een halve dag toeven in de nabijheid van Tom en Klaus. Zowat anderhalve maand geleden werd mijn nieuwsgierigheid danig geprikkeld bij de kennismaking met deze twee opmerkelijke leeuwen. Jawel, leeuwen! Mannen die van wanten weten. Mannen die zich met volle kracht gooien op hun prooi, de schilderkunst. Mannen die weten waar de kwast hangt. Klaus, de linkshandige en Tom, de rechtshandige. Twee handen op een buik.

Verduivelde schilderstel

Ach, doorgaans ben ik een plan-mens. Daarvoor ben ik ooit aangeworven aan de Overkant. De zaken op orde houden. Alert zijn. Wat zoveel betekent als het beschikken over een scherp observatievermogen. En misschien wel de neus van een detective. Op haar beurt vloeit een scherpe observatie voort uit een gezond stel ogen, goed ontwikkelde voelsprieten en een meer dan gemiddelde nieuwsgierigheid. Maar fijn ontwikkelde antennes wijzen echter ook op een hypersensitieve natuur. Een eigenschap die ik me nooit eerder toedichtte. En hier zit nou net de kink in mijn kabel.
De huishoudelijke taken die ik mezelf opleg op vrije dagen als deze, wat tot op vandaag altijd steunde op mijn onberispelijke discipline, heb ik voor het eerst met een nonchalance aan de kant gegooid. Zo van, dat kan wel even wachten. Schema overboord. Dat gebeurde nooit eerder in het bestaan van deze stringente zaalwachter. Het voelt alsof mijn leven even in een kolk terecht komt. Dat verduivelde schilderstel heeft hier wat aangericht.

Tom Poelmans

Schilderplezier

Onophoudelijk schildert de tandem Poelmans-Compagnie verder. Zoals ik al zei: als twee hongerige leeuwen, ontembaar. Alsof het de meest primaire behoefte betreft. Ik raak in de ban van zoveel daadkracht en genot op doek.
Ooit pikte ik in een gesprek het woord schilderplezier op. Schilderplezier, schilders-plezier, plezier onder schilders. Ik meen dat ik weet wat het betekent.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *